Als je alles lijkt te hebben verloren.. dan zijn er altijd nog mensen

Sta jij voor een moeilijke keuze? Je weet eigenlijk al wat je gaat kiezen, maar je stelt het moment nog even uit. Nog eventjes niet de consequenties hoeven dragen. Ahh toe, mag ik nog even in m’n comfortzone blijven? Ik zat een aantal weken geleden nog in het zelfde dubio als jij. Tuurlijk, de omstandigheden zijn anders, de spelers zijn anders, het onderwerp is misschien anders. Maar heel eerlijk, gaat het niet gewoon om angst? Angst om te verliezen?

Bij mij was het niet anders. Ik woonde samen met mijn vriend (ik schreef net: ik woonde bij mijn vriend, dus dat maakt al duidelijk hoeveel het echt als ‘samen’ voelde), we hadden een lief hondje waar we allebei gek op waren, mijn stiefschatjes kwamen één keer in de twee weken langs en dan gingen we gezellige dingen doen, ik had een lieve schoonfamilie, en on top of all that, ik had de mogelijkheid mijn eigen bedrijf op te bouwen. Ik voelde me alleen niet gelukkig… Met momenten wel natuurlijk, maar het gevoel bleef aan me knagen dat we eigenlijk niet zo goed bij elkaar pasten. Dat ik het gevoel had dat ik me anders voor moest doen dan ik was, voordat het ‘goed’ was. En dat gaat wringen op den duur.

En toch die keuze. De keuze om een hele hoop zekerheid op te geven. Dat lijkt als je vóór de keuze staat f’cking moeilijk. Het mooie aan het hele verhaal is dat er één bepalend moment komt, waarop genoeg genoeg is, en dan valt de beslissing. Het kan simpelweg niet meer anders. Zo ging het bij ons ook. Één beslissende zin, één beslissend half uur, één grens teveel. Ik vertrok. De onzekerheid tegemoet. Alles opgevend wat ik de afgelopen 4,5 jaar mijn leven had genoemd.

De weken die volgden waren zwaar. Ik zat in een emotionele rollercoaster, die me langs de stations ‘woedend’, ‘onzeker’, ‘opgelucht’, ‘uitzinnig van blijdschap’, ‘machteloos’, ‘gefrustreerd’ en ‘verdrietig’ bracht. De kennis over positieve mindset en omgaan met je emoties heb ik bijzonder vaak kunnen oefenen. Niet altijd met het gewenste resultaat. Ik voelde me moe, afgevlakt, gedraind.

En toch voel ik me dankbaar. Want wat mij in die zware weken opviel, is hoe vriendelijk, vrijgevig en goed mensen eigenlijk zijn. Gevraagd en ongevraagd werd mij allerlei hulp en steun aangeboden; van mensen die ik mijn hele leven ken, maar ook van mensen die nog maar relatief kort in mijn leven zijn, soms zelfs maar een dag!

brandweer team helpt met verkoop
Een heel brandweerteam brengt gezelligheid bij mijn Wijshoutjeskraam

Op die momenten vergeet je weer even je zorgen, vergeet je weer even de redenen van je verdriet en frustratie en boosheid. Je zorgen vallen in het niet bij wat je er voor terug krijgt. Want wat is een zorg over waar je komt te wonen, als een vriend zijn huis voor je openstelt en je de warmte van ‘thuis’ weer voelt? Hoe erg is het dat je even geen geld hebt, als je mag komen tafelen bij vrienden, knuffels ontvangt op de momenten dat je het nodig hebt en goede gesprekken kan voeren waardoor je je weer beter voelt? Als je sterkere banden krijgt met de mensen om je heen? Als je weer jezelf kan zijn en als je je juist gewaardeerd voelt om wie je bent?

Dit, de situatie waarin ik nu zit, waarbij ik veel zekerheid verloren heb en die met vlagen echt wel kut voelt, had ik voor geen goud willen missen. Het heeft mij heel veel warmte, liefde en vertrouwen gegeven. Het vertrouwen, dat als je het zelf even niet meer weet, dat er dan altijd anderen zullen zijn om je te ondersteunen. En daar ben ik dankbaar voor.

Weet je, nieuwe huizen zijn te huur, geld kun je opnieuw verdienen en herinneringen blijven bestaan. Maar niets is zo waardevol als liefde, en het mooie is, het is overal om je heen. Zelfs als je alles lijkt te hebben verloren. Het is kosteloos en tegelijkertijd onbetaalbaar. De liefde, dat maakt het leven bijzonder.

Voor welke moeilijke keuze sta jij? Wat heb jij nodig om de stap te zetten? 

 

2 Replies to “Als je alles lijkt te hebben verloren.. dan zijn er altijd nog mensen”

  1. Mooi verhaal, begrijp dat je het ergste gehad hebt?:)

    1. Emotioneel gezien wel! Nu nog het spul eromheen regelen 🙂

Geef een reactie